Saturday, May 28, 2011

Augustana Part 3

Augustana Part 1

Augustana Part 2

...

Mahilig ako magjakol. Infact, ang pagjajakol sa akin ay parang paghinga. Malungkot kasi ako, ito lang ang nagpapasaya sa akin. Buti na lang binigyan ako ni Papa God ng laruan, built-in pa. May pangalan ba pututoy mo? 



...

Decided na ako, ipapakilala ko si A sa bestfriend ko. Badtrip lang at kakabreak niya sa bf nya, na BTW ay super oh my gosh tignan mo pa lang siya magkaclimax kana kagwapo mo shet. Kung ako ay magiging isang bagay sa next life. Sana maging condom niya ako, kahit minsan lang. Truly.

Bad timing, baka kapag nakita nyang meron na akong bf e biglang makipagbalikan sa bf niya, mamiss ko chance ko. Lol, joke lang, love you A, love you bestfriend, love you too bestfriend’s bf. Chos.

Hindi ko sinabi kay A na imi-meet nya bestie ko. Baka kasi magback-out. Like always gabi nanaman. Punta kami sa isang bistro bar. Tama na muna ang comedy bar at saulado ko na jokes nila. Baka kumanta nanaman ako at pagbabayarin ko na sila ng TF ko.

Ang awkward. Walang naguusap. Bakit ganito? Sanay si bestie sa mga taong tahimik. Simpleng tao ang tawag ko sa bf nya. Simple magisip. Aminado rin si bestie na ganun nga. Pero kahit si bestie ay naawkwardan sa katahimikan. Para kaming tatlong tao sa jolibee na hindi magkakilala at nagtabi lang sa table kasi walang maupuan at nagugutom na. Ayokong kausapin si bestie tungkol sa bagal na hindi makakarelate si A. Ayoko siya i-alienate. Dapat part sya ng mundo ko.

Naubos na ang food at Tanduay Ice (buti pa ang bar na ito merong Tanduay Ice!). Mukhang ilang na ilang talaga si A. Pumayag na akong iuwi na namin si bestie sa bahay niya. Naglakad ulit kami. Eto ang masaya sa Balanga. Lahat pwede mo lakarin.

Nagpapaalam na si A sa akin kung pwede siya magyosi. Ayokong talaga pero ayoko rin na dahil sa sinabi ko ay magbabago ang isang tao. Walang pilitan. Magtitiis nanaman ako sa mapait nyang halik.

Dahil kay A hindi na ako nagjajakol. Hindi na kasi ako malungkot. Weird pero ganun talaga ako. Hindi ko na naririnig (in a way) ang etits ko na naghahanap ng masahe. Ants in the pants? Totoo yun.

Hello bestie!

Grabe na talaga ang libog ko. Pati buhok ko libog na libog na rin. Hindi ko na matiis. Sabi ko kay A daan kami sa bahay ko. May kukunin lang.

Maarte kasi ako. May ritual ako bago matulog. Dapat nakaligo, nakatoothbrush, naka floss. Hindi ako matutulog ng nakacontact lens. Dapat nakakain rin. Sigurado na ako, isasama ko siya matulog nitong gabi, and everything else that comes before that.

Hindi pa ako nakapasok sa mhotel. Motel na feeling hotel. Hindi ako pwede sa damuhan. Baka katihin ako. Pero kakainin ko ang pride ko at ichecheck-in ko siya. “This is the moment...”, sabi nga ni Erik Santos.

Ahem...hindi ko na ikukwento ang mga susunod na part. Sa akin na lang po iyon. Hindi po ito erotica. Pero meron akong sasabihin. Nagkaproblema ako.

Hindi ako nilabasan. Oo, nagrerebelde si Jun-jun. May flag ceremony, pero kahit anong taas at baba ng watawat walang fireworks. Shet, wag ngayon Jun-jun, wag ngayon. Kahit nung ako na ang kumukumpas ng Lupang Hinirang, wala pa rin. Hindi ako makapag-climax. Natetense ba ako? May gusto ka pa ipahiwatig sa akin Jun-jun? Dahil ba sa masaya na ako?

Nabother na tuloy si A. Feeling nya may kasalanan siya. Obvious kasi ang discrepancy ng score. Ako: 0 si A : 5. Mr. Endurance na kaya ang itawag ko sa kanya. O kaya Rambo. 

Ratatatatat....

Alas-dose na ng tanghali kami lumabas ng mhotel. Kumain pa kami sa KFC. Hindi ko sinasadya pero parehong purple ang soot namin. Purple ung soot nya since kahapon pero purple din yung nadampot kong pamalit sa bahay. May sayaw kami mamaya. Yun na lang ang sinasabi ko sa sarili ko.

Paguwi ko kinumpronta ko si Jun-jun. Away to. Tumatakbo na sa ulo ko kung ano ang dahilan. Physical ba ito o mental? Kung physical ito, kelan ko siya iexamine. Ilabas ang mga materials. Maghanda ka Jun-jun, may test ka ngayon.

“Ang mamatay ng dahil sa’yooooooo!”

Mas mahirap kesa dati, pero confirmed hindi siya barado. At sa tagal kong hindi nagjakol, muntik na akong mabulag. Nabuntis na rin yung tshirt ko sa dami ng nilabas ni Jun-jun. Nalimutan ko na kung gaano kasarap magjakol. Makakanta nga ulit.

Happy National Flag Day!

To be continued...

No comments:

Post a Comment